Zaloguj się Wkrótce
Zacznij za 1 € + VAT Wkrótce
Każde pobranie obrazka śledzącego jest zapisywane jako osobne zdarzenie. Proxy, skaner, ponowne otwarcie wiadomości przez odbiorcę na telefonie i komputerze albo inne osoby czytające przekazaną kopię dodają kolejne zdarzenia, a HawkOpen pokazuje każde z czasem i kategorią.
Sprawdzono:
Seria otwarć w ciągu kilku sekund od doręczenia pochodzi zwykle od maszyn. Otwarcia rozłożone na godziny lub dni, z programu pocztowego w sieci domowej lub komórkowej, to raczej człowiek wracający do wiadomości. Zdarzenia mogą dodawać też Twoje własne podglądy wiadomości w folderze Wysłane.
HawkOpen nie scala tego w jedną liczbę. Patrz na kategorię każdego zdarzenia: zdarzenia maszyn zostają na liście, ale nie wywołują powiadomień.
Tak. Apple Mail może pobrać obrazek śledzący przez serwery Apple, choć nikt nie otworzył wiadomości. HawkOpen oznacza takie pobrania jako proxy prywatności i nie klasyfikuje ich jako aktywności człowieka.
Najpewniej zrobił to skaner bezpieczeństwa. Wiele firmowych systemów pocztowych otwiera linki w przychodzącym mailu, żeby je sprawdzić, zanim odbiorca zobaczy wiadomość. HawkOpen traktuje to jako oznaki skanera, nie klasyfikuje na tej podstawie kliknięcia jako prawdopodobnej aktywności człowieka i pokazuje kody reguł, na których opiera ocenę.
Nie. Otwarcie oznacza tylko, że pobrano obrazek śledzący. Pobranie może pochodzić od człowieka, proxy prywatności, pamięci obrazków dostawcy poczty albo skanera, a HawkOpen nigdy nie przedstawia go jako dowodu przeczytania.
Dokładnie zapisuje, że obrazek śledzący został pobrany, ale to nie to samo co przeczytanie przez człowieka. Zawyża wynik, gdy obrazek pobiera Apple Mail, proxy dostawcy poczty albo skaner, i zaniża, gdy obrazki są blokowane, dlatego HawkOpen opisuje każde pobranie zamiast liczyć je wszystkie jako otwarcia.
Zwykle obrazek pobrała maszyna: skaner Gmaila albo pobieranie z wyprzedzeniem, Apple Mail Privacy Protection lub firmowy filtr bezpieczeństwa. HawkOpen ma na to reguły, na przykład R-OPEN-GOOGLE-SCAN, R-OPEN-GMAIL-PREFETCH, R-OPEN-APPLE i R-OPEN-FAST, a samo szybkie otwarcie nigdy nie jest klasyfikowane jako prawdopodobna aktywność człowieka.
Gmail nie pozwala urządzeniu czytelnika pobierać obrazków bezpośrednio: pobierają je serwery Google i przekazują dalej, więc widzisz sieć Google zamiast sieci czytelnika. HawkOpen oznacza takie pobrania jako pamięć proxy (R-OPEN-GOOGLE), a pobieranie z wyprzedzeniem i skanowanie przez Gmaila oznacza osobnymi regułami.
Tak, jeśli podgląd wyświetla obrazki: program pocztowy pobiera wtedy obrazek śledzący tak samo jak przy otwarciu wiadomości, a HawkOpen nie odróżni rzutu oka w okienku podglądu od uważnej lektury. Jednowierszowy podgląd tekstu na liście wiadomości, bez obrazków, niczego nie zapisuje.
Wtedy obrazek śledzący nie jest pobierany i otwarcie nie zostaje zapisane, nawet jeśli ktoś przeczyta każde słowo. Kliknięcia w śledzone linki nadal są zapisywane, a w planach Pro i Business także odpowiedzi, więc kliknięcie bez otwarcia zwykle oznacza zablokowane obrazki.
To funkcja Apple Mail na iPhonie, iPadzie i Macu, która prywatnie pobiera zdalne treści maili przez serwery Apple, często z wyprzedzeniem, i ukrywa adres IP odbiorcy. Dla odbiorcy oznacza więcej prywatności; dla nadawcy otwarcie z Apple Mail przestaje mówić, czy ktoś przeczytał wiadomość.
Nie jako surowa liczba. U odbiorców korzystających z Apple Mail z włączoną ochroną otwarcie nie mówi już, czy przeczytali wiadomość, a żadne narzędzie nie odtworzy ich prawdziwych otwarć. Patrz raczej na zaobserwowane otwarcia i kliknięcia, które HawkOpen liczy osobno od otwarć przez maszyny i proxy, oraz na odpowiedzi i porównuj je w czasie.
HawkOpen nie publikuje wartości porównawczych, a do każdej pojedynczej liczby warto podchodzić ostrożnie: od czasu Apple Mail Privacy Protection surowe wskaźniki otwarć są zawyżone i bardzo różnią się zależnie od odbiorców i programów pocztowych. Porównuj własne wyniki w czasie, używając zaobserwowanych otwarć i kliknięć, które HawkOpen liczy osobno od otwarć przez maszyny i proxy, oraz odpowiedzi.
Nie dokładnie. Narzędzie widzi adres sieciowy, z którego pobrano obrazek, a ten w najlepszym razie wskazuje kraj; przy Apple Mail albo Gmailu to adres ich serwerów, a nie człowieka. HawkOpen ustala na podstawie adresu najwyżej kraj, nigdy miasto ani ulicę.
Możesz wyłączyć odbiorców, a nie sieci: w ustawieniach wpisz adresy albo całe domeny (na przykład firmową) i kraje, które nigdy nie są śledzone. HawkOpen nie ma listy adresów IP do pomijania, więc Twoje własne otwarcia nie są odfiltrowywane.
Tak. Odbicie jest zapisywane jako osobny status doręczenia, niezależny od otwarć: twarde odbicie pokazuje wiadomość jako odrzuconą, a mail przyjęty, ale nieotwarty, po prostu nie ma zdarzeń otwarcia.
Każda ocena ma kategorię i pewność „prawdopodobne” albo „możliwe”; nie ma „pewne”. „Nieznane” znaczy, że żadna reguła nie wyjaśniła zdarzenia, więc HawkOpen nie klasyfikuje go ani jako maszyny, ani jako prawdopodobnej aktywności człowieka.
Pokazuje, czy program pocztowy wyświetlił całą wiadomość. Gmail na przykład obcina długie maile; jeśli drugi obrazek na samym końcu się pobierze, wiadomość była pokazana do końca. Nigdy nie liczy się jako dodatkowe otwarcie.
Potwierdza to, co widzi: że serwer wysyłający przyjął wiadomość albo że się odbiła. Nie twierdzi, że mail trafił do skrzynki odbiorczej, bo strona odbierająca tego nie zgłasza.
Tak: każde zdarzenie na osi czasu wiadomości ma własną datę i godzinę, razem z kategorią i kodami reguł. To moment pobrania obrazka, a nie zawsze moment, w którym człowiek na niego spojrzał.
Nie w przypadku maila. HawkOpen zapisuje, kiedy pobrano obrazek śledzący, a nie jak długo wiadomość była otwarta. Czas na stronie mierzy tylko dla PDF udostępnionego linkiem, po zgodzie czytelnika na tej stronie, a udostępnianie plików czeka na usługę skanowania pod kątem złośliwego oprogramowania, która nie jest jeszcze włączona.
Ponad 40 nazwanych reguł, a każda ocena zapisuje wersję reguł, które ją wydały. HawkOpen przechowuje sygnały każdego zdarzenia, więc można je sklasyfikować ponownie według nowszej wersji; wcześniejsza ocena zostaje zapisana obok nowej.
Zdarzenie, którego żadna reguła nie przypisuje maszynie i które ma oznaki aktywności człowieka, na przykład program pocztowy w sieci domowej lub biurowej albo kliknięcie z prawdziwej, widocznej przeglądarki. To wciąż ocena, więc traktuj ją jako dobry moment na kontakt, a nie dowód.
Tak. Żądania z proxy obrazków Microsoftu i Yahoo dostają kategorię pamięć podręczna proxy, z kodami reguł R-OPEN-MSPROXY i R-OPEN-YAHOO, i nie wywołują powiadomień.
Funkcja Apple pobiera zdalne obrazki, także śledzące, przez serwery Apple; HawkOpen oznacza takie pobrania regułą R-OPEN-APPLE. Kliknięcia ocenia osobno według reguł kliknięć, więc pobranie obrazka przez Apple nigdy nie staje się kliknięciem.
Siedem: Apple Mail Privacy Protection, pobranie z wyprzedzeniem (na przykład przez Gmaila), podgląd linku, skaner bezpieczeństwa, pamięć podręczna proxy, człowiek i nieznane. Każda ma poziom pewności i kody reguł, które za nią stoją.
Nie. HawkOpen nie ma ręcznej zmiany oceny: każda ocena pochodzi z reguł, a te same sygnały zawsze dają ten sam wynik, z kodami reguł, żebyś mógł ocenić go sam.
Każdy kod to nazwa jednej reguły, która pasowała do zdarzenia: R-OPEN-… dla otwarć i R-CLK-… dla kliknięć. Na przykład R-OPEN-APPLE to przekaźnik Apple, R-CLK-BURST to trzy lub więcej linków klikniętych w ciągu dwóch sekund, R-CLK-HEADLESS to przeglądarka bez okna, a R-CLK-JS to prawdziwa, widoczna przeglądarka.
Jako prawdopodobne maszyny. Żądanie z sieci chmury lub hostingu liczy się na korzyść skanera (reguły takie jak R-OPEN-CLOUD i R-CLK-HOSTING), a kliknięcie z takiej sieci nigdy nie jest klasyfikowane jako prawdopodobna aktywność człowieka, bez względu na inne oznaki.
Często przez sposób pomiaru, a nie czytelników: coraz więcej osób i firm blokuje zdalne obrazki, a narzędzia liczące otwarcia przez maszyny i proxy osobno od zaobserwowanych, jak HawkOpen, pokazują mniej otwarć niż te, które liczą każde pobranie obrazka.
Otwarcie to pobranie niewidocznego obrazka śledzącego; kliknięcie to wejście w śledzony link. Każde dostaje własną kategorię, a kliknięcie zwykle mówi więcej, bo ktoś, albo coś, wybrał link.